Jezus riep: Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. Johannes 7: 37,38
Je hebt leven en je hebt Leven. In het nieuwe testament wordt er gesproken over het aardse leven (bios) en het hemelse Leven (zoe). We kunnen heel erg genieten van het gewone, aardse leven en wat het ons allemaal te bieden heeft. In de bijbel spreekt Jezus over water wat ons meer te bieden heeft dan het water van het gewone alledaagse leven. Hij nodigt ons uit om een ervaring op te doen met het Levende water
Het Levende water waar over wordt gesproken stroomt uit je binnenste, dit wordt vertaald als ‘koilia’, wat wordt vertaald als baarmoeder of navel. Het levende water stroomt dus uit ons buikgebied, de plek waar we ook het meest intens onze emoties ervaren.
——-
God zegt van Israël dat zij (en ook Jeruzalem) op de navel der aarde woont.
* Daar woont een volk dat uit vele volken bijeen is gekomen, dat vee en bezit verworven heeft en nu de navel van de wereld bewoont. Ezechiel 38:12
Zo kun je het ook in je persoonlijke leven zien. Als we allemaal ‘israel / jeruzalem’ zijn waar God door heen wil werken.
Als je wil dat God woning in je maakt, zal het woord van God in je mogen neerdalen. En vanuit je binnenste, uit je navel, uit je middenste weer naar buiten vloeien.
Als je normaal voedsel eet dan gaat dit ook door allerlei processen in het lichaam.
De maag bijvoorbeeld, kneedt het voedsel fijn en maakt dat het in kleine stukjes naar de darmen kan. Daarnaast vermengt de maag het voedsel met sappen die zorgen voor een goede vertering en het onschadelijk maken van bacteriën. Het voedsel blijft 3 uur in de maag, voordat het verder gaat. Zo kun je het ook zien met het woord van God. Het heeft tijd nodig om te verteren, er moeten wat ‘bacterien’ uit, voordat het als levend water weer uit je zal komen.
—————-
Zo ook met het woord van God.
Je neemt het woord van God tot je.
Je ‘eet’ het woord van God.
Je mediteert / kauwt erop.
* De Bijbel noemt mediteren (overpeinzen/overdenken) twintig keer.
In het Oude Testament waren er twee primaire Hebreeuwse woorden voor meditatie: “Haga”, wat uiten, zuchten, mediteren of overpeinzen betekent; en “Sihach”, wat overdenken, mediteren of in je geest oefenen betekent. Deze woorden kunnen ook vertaald worden als ijverig overwegen of aandacht schenken.
Jozua 1:8 zegt God dat we Zijn Woord dag en nacht moeten overpeinzen, zodat we het zullen gehoorzamen. De psalmist zegt dat hij “niet meegaat met wie kwaad doen, de weg van zondaars niet betreedt, bij spotters niet aan tafel zit, maar vreugde vindt in de wet van de HEER en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht” (Psalm 1:2).
De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God
Ik ben het brood dat leven geeft,’ zei Jezus. ‘Wie bij mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in mij gelooft zal nooit meer dorst hebben.’ Johannes 5:36
————–
De bruidegom in Hooglied zegt van de navel van de bruid:
Je navel is een ronde kom, die gevuld is met kruidige wijn.
Je buik is een bergje tarwe, dat door lelies wordt omzoomd. Hooglied 7:2
Dit geeft de rijkdom aan die er is als je mediteert op de woorden van God. Wijn wat je weer mag uitdelen, tarwe wat spreekt over oogst.
De navel(streng) herinnert je aan het leven met je moeder, waarin je was verbonden met haar baarmoeder. Zo mogen wij op die manier ook verbonden met de bron van leven. De bron van leven in ons binnenste.
Vaak hebben we de neiging om vooral in ons denken bezig te zijn met de woorden van God. Mediteren op Gods woord gaat verder, het gaat door je worstelingen en emoties heen. Daar waar het onszelf raakt, daar waar het ons tot leven brengt, vanuit de diepte van binnenuit, vanuit die plek kan het weer naar buiten toe stromen als levend water om ons heen.
—
Want levend en krachtig is het woord van God, en scherper dan een tweesnijdend zwaard: het dringt diep door tot waar ziel en geest, been en merg elkaar raken, en het is in staat de opvattingen en gedachten van het hart te ontleden.” (Hebreeën 4:12)
